Welkom allemaal namens GroenLinks Soest-Soesterberg bij alweer de 28e uitreiking van de Gouden Oliebol.

Wij reiken die oliebol altijd in januari uit omdat we dan ook u en de uwen een heel goed, gelukkig en gezond nieuwjaar kunnen wensen.

Ik weet niet hoe het met u is gegaan maar door de gebeurtenissen in Frankrijk en de nasleep nu in België vind ik het lastig om 2015 nog als een fris nieuw jaar te zien. Het lijkt onvermijdelijk dat het komende jaar voor een groot deel in het teken zal staan van deze aanslagen en de nasleep er van. In ieder geval heb ik uit frustratie over deze verschrikkelijke daden en over alle zin en onzin die er over werd gezegd, iets gedaan waarvan ik nooit had gedacht dat ik het zou doen. Ik heb voor het eerst - en waarschijnlijk voor het laatst -  op een PvdA’er gestemd. Bij de verkiezing van de Beste lokale Bestuurder van Nederland heb ik geen moment geaarzeld en op Achmed Aboutaleb gestemd. Omdat hij de enige bestuurder was die zonder nuanceringen zei wat hij, en een heleboel andere mensen, echt voelden op dat moment.

En zo komen we naadloos bij de lokale politiek terecht. Want we zijn hier natuurlijk voor de Gouden Oliebol maar als organiserende partij doen we aan het begin altijd toch een heel klein beetje aan GroenLinks indoctrinatie. En in maart zijn er provinciale verkiezingen, dus wij zijn blij en vereerd dat we onze eigen GroenLinks gedeputeerde in de provincie Utrecht, Mariette Pennarts, in ons midden hebben vandaag.

Goed, dan nu naar Soest en Soesterberg. Op dit moment is het erg rustig aan het politieke front, er gebeurt eigenlijk niet zoveel. Misschien komt dat door de heftige start van dit college. Die start werd  getekend door de wat ons betreft buitensporige bezuinigingen op welzijn, onderwijs en cultuur. 25% van het totale budget voor cultuur gaat er bijvoorbeeld vanaf, dat is ongekend. Als je dat vergelijkt met de bezuinigingen op de sport met ongeveer 10%, heeft de Kerngroep Sport eigenlijk een makkie gehad!

Maar misschien is de huidige stilte wel een stilte voor de storm. Wij hopen dat de wind nog deze periode uit een wat menselijker hoek gaat waaien. Dat er toch nog wat meer ambitie blijkt te zijn dan het huishoudboekje in balans houden.

GroenLinks wenst voor het komende jaar dat niet alles meer alleen maar langs de financieel-economische meetlat gelegd gaat worden. Wij hopen dat er weer oog komt voor de dingen die het leven mooi maken maar tegelijkertijd kwetsbaar zijn, zoals natuur en cultuur. Wij wensen dat de bestuurders hun ogen niet nog verder sluiten voor mensen die in de problemen zitten. Want als er steeds meer wordt bezuinigd op welzijn vallen bijvoorbeeld kinderen die in moeilijk situaties zitten buiten de boot.

We hebben vandaag de vrijwilligers van het Huttenbouwdorp in Soesterberg in de zaal. Dat is een activiteit waar ieder jaar ook een aantal kinderen aan deelnemen die het thuis heel erg moeilijk hebben. Door de bezuinigingen op welzijn staat het voortbestaan van het Huttenbouwdorp op het spel hebben wij van de wethouder begrepen. Ook Hans Mönnich, onze multivrijwilliger, kan daarover meepraten. Ik was laatst even op bezoek bij het Repaircafé, één van de mooie projecten waar Hans een bepalende rol bij speelt en hij vertelde mij toen dat zij door de bezuinigingen op stichting Balans eigenlijk het kopje koffie voor de bezoekers niet meer konden betalen. Dat is toch te triest voor woorden. En als je dan hoort dat er door het college wel ieder jaar 10.000 euro wordt uitgetrokken voor een avondje borrelen en netwerken voor de ondernemers van Soest dan gaat er toch ergens iets mis.

Wij wensen ook dat het komende jaar dit college op haar schreden terugkeert en inwoners wel serieus gaat nemen. De mooie woorden over burgerparticipatie hebben tot nu toe nog niets opgeleverd. De enorme prestatie van de Kerngroep Sport, waar de kranten van vol hebben gestaan verdient alle lof. Dat is prachtig maar eigenlijk ook wel een beetje triest, want het is een hele strijd geweest. En het betekent dat als je op een gelijkwaardige manier wilt meepraten met het gemeentebestuur je zo sterk in je schoenen moet staan als zij, zo’n grote achterban moet hebben als zij en zoveel professionele kennis en beschikbare tijd moet hebben als zij. En het zal duidelijk zijn dat dat niet voor iedereen op gaat. Wij wensen dat het college en de gemeenteraad het komende jaar het samenwerken met inwoners als iets belangrijks, noodzakelijks maar vooral ook leuks gaat zien in plaats van iets dat je, zoals nu, in protocollen en ‘werkvormen’ moet gieten om het zo snel mogelijk achter de rug te hebben en weer verder te kunnen. Want zo komt het tot nu toe wel over.   

En tot slot wensen wij dat de lokale maar ook de landelijke politiek van het idee af gaat stappen dat alles in de samenleving op te lossen is met vrijwilligers. Als GroenLinks eren wij al 28 jaar de vrijwilligers in onze gemeente. Zij zijn het zout in de pap, de smeerolie in onze samenleving en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar de kracht van vrijwilligers is dat ze iets doen vanuit een passie, een persoonlijk verantwoordelijkheidsgevoel of omdat ze het gewoon leuk vinden. En die drijfveren verdwijnen heel snel als vrijwilligerswerk een verplichting gaat worden. Dus overdrijf de verwachtingen niet, ga er niet van uit dat je bijvoorbeeld allerlei zware zorgtaken met vrijwilligers gaat oplossen. Daarmee doe je de vrijwilligers maar zeker ook de mensen die zorg nodig hebben tekort.

De mensen van de Hulpdienst Soesterberg zullen kunnen beamen dat je heel veel kunt doen, maar dat er ook zeker grenzen aan zitten. Iedereen wil wel eens een dorps- of wijkgenoot naar het ziekenhuis brengen of boodschappen meenemen, maar dagelijks zorgen voor een buurman met dementie of het helpen van een buurtgenoot met psychiatrische problemen die niet erg aardig is, is gewoon zwaar werk! En dat kan niet zonder professionele hulp.

Ons wensenlijstje is nog veel langer maar ik ga er voor nu een eind aan breien, want we gaan zo over naar het feestelijke gedeelte. Toch vraag ik nog even uw aandacht want ik wil van de gelegenheid gebruik maken om Mariette Pennarts, gedeputeerde van de provincie Utrecht te vragen of zei nog een paar woorden wil zeggen. Ik ben bijvoorbeeld wel benieuwd hoe er vanuit het provinciebestuur tegen vrijwilligers aan wordt gekeken.